Hoe het allemaal begon in vogelvlucht.

 

Sinds haar jeugd brengt Suzanne veel tijd door met tekenen en schilderen, hierbij gestimuleerd door haar moeder die tekenlerares was.

 

In 1983 wordt ze op 17 jarige leeftijd aangenomen aan de Kunstacademie Minerva in Groningen waar ze de richting tekenen/schilderen en grafische vormgeving heeft afgerond. Suzanne kreeg er o.a. les van Matthijs Röling, Wout Muller en Wilfred Voet. Duitse Expressionisten zoals Otto Dix, Max Beckman en George Grosz waren grote inspirators voor haar.

 

Vanaf 1987, haar eindexamen jaar, exposeert Suzanne in verschillende galeries in Nederland. Naar aanleiding hiervan werden eind ’89 de voorbereidingen getroffen voor een grotere expositie in Museum Galerie Krokodil in Hamburg.

(Deze galerie bezat een waardevolle collectie van Duits expressionisten uit de jaren ’20 en ’30), dit leidde tot verschillende lovende recensies in Duitse en Nederlandse kranten. Daarnaast volgde een televisie interview met Ati Dijkmeester in het programma Passage waarbij Suzanne haar werk getoond werd.

 

In deze tijd vertrekt Suzanne naar Zuid Frankrijk waar ze met haar familie een naturistencamping opzet, maar ook blijft schilderen.

Suzanne heeft o.a. in Toulouse, Beaumont du Périgord en Montauban geëxposeerd.

Bij deze laatste expositie is haar gehele collectie gestolen en tot nog toe onvindbaar.

Af en toe zocht ze Claude Weisbuch op, een collega die haar veel vertelde over zijn en haar werk. Hij heeft zijn atelier in Coux et Bigaroque, vlakbij het atelier waar Suzanne toentertijd werkte.

De Groninger periode:

 

In 1999 gaat ze terug naar Groningen.

In een sfeervol oud pakhuis aan de Eendrachtkade vestigde ze haar atelier/galerie. Vanuit deze ruimte organiseerde Suzanne 3 maal per jaar eigen exposities en één keer per jaar stelde ize andere Groningse kunstenaars in de gelegenheid om hier te exposeren. Zonder zich te hoeven “voegen” aan galeriehouders Suzanne op deze manier een mooie groep kunstminnende verzamelaars  weten te bereiken.

Naast het schilderen gaf ze op verschillende niveaus les aan schilder groepen, heeft ze workshops gegeven en schildervakanties georganiseerd.

 

In die tijd is er regelmatig over haar werk en hoe Suzanne in het kunstenaarschap staat geschreven. Zo haalde kunst recensente Ansje Monkhorst van Dagblad van het Noorden aan: "Het kan niet missen, een opening in Galerie Postel is niet zomaar een opening met een glaasje en een praatje. Een opening in de galerie van Suzanne Postel aan de Eendrachtskade, daar loopt een gekleurde draad door. Soms rood, soms blauw, soms zwart, maar het gaat bij Postel niet alleen om kunst maar om een hele happening. Omgeving, kunst, muziek en drank, het heeft allemaal met elkaar te maken, vormt een eenheid. Rood is de kleur, die de komende maanden het werk omlijst”. Het schilderen houdt voor haar inderdaad meer in dan het creëren van een kunstwerk alleen. Het is een levensstijl, muziek, drank en het delen met andere.

 

Op de tentoonstelling “veel licht en een beetje geiligheid” schonk Suzanne zwarte champagne, en had ze de galerie zwart geschilderd,.

Jacques d’Ancona opende het. Bij de entree lag een rode loper en hingen er dikke vloeren rode gordijnen om binnen te komen.

Eenmaal binnen werd je omringd door een spannende sfeer van zwoele jazz, grote boeketten van rode aronskelken en zwarte lelies en uitdagende schilderijen.

 

Bij een andere tentoonstelling was het pand aan de buitenkant verlicht met bewegende beelden. Eenmaal binnen was haar werk te zien, een serie tekeningen en geschilderde portretten, “The many faces of Suzanne Postel” met live muziek van Bertolt Brecht, (zang en piano).

 

‘Catwalkart’ had weer een heel andere vorm. Er was contact gezocht met Lenny Moeskops uit Amsterdam van Le Mo design. Zij heeft o.a. hoeden, tassen ontworpen van door Suzanne beschilderd linnen en delen van haar schilderijen. Deze werden tijdens de expositie met Afrikaanse muziek geshowd door een tiental modellen op een echte catwalk.

Nieuwe start in Amsterdam:

 

De jaarwisseling van 2014-2015 was voor Suzanne een andere dan andere jaren. Groningen heeft ze achter zich gelaten en sindsdien woont en werkt ze in Amsterdam.

 

Om de stad te leren kennen wandelt Suzanne veel rond en vraagt Amsterdammers of ze foto’s mag nemen om ze vervolgens in haar Amsterdamse atelier te portretteren. Oege, een koetsier van de Dam die elke dag voor haar raam voorbij rijdt, een dame van 93 in een bontjasje die Suzanne vroeg in de morgen met haar buurmeisje over de grachten zag wandelen, Een doctor in de organische chemie die nu straat-saxofonist is, haarzelf, een donkere jongeman met strohoed, Aat Veldhoen, Nellie Frijda etc. De doeken zijn 100 bij 80 cm in acryl en olieverf. Bij elk schilderij hoort een korte tekst over de geschilderde persoon, naam en over de ontmoeting van Suzanne met deze Amsterdammers.

 

Haar eerste expositie in Amsterdam heeft de toepasselijke titel; Portraits of Amsterdam.

Onder deze titel exposeert Suzanne verschillende series van de afgelopen twee jaar in Amsterdam.

 

 

Vandaag de dag:

 

Inspiratie haalt Suzanne uit mooie films, boeken, muziek en haar directe omgeving.

Ze verzamelt afbeeldingen, maakt foto’s en schrijft ideeën op in haar notitieapp.

De onderwerpen waarover ze schildert?

Mensen is alle hoedanigheid.

Uitdagend, kwetsbaar, eenzaam, trots, mooi, verleidelijk of triest…

“Het leven is een schouwtoneel, elk speelt zijn rol en krijgt zijn deel”.

Bij een emotie gebruikt ze een eigen techniek.

De kwetsbare vrouwen schilder Suzanne grafisch, groot en bloot, zonder omgeving.

200 cm bij 170 cm, ze hangen los, geen lijst en niet opgespannen.

Suzanne zet de schets op in houtskool.

Al zoekend naar een goede compositie en houding fixeert ze goede stukken met haarlak. En werkt het vervolgens verder uit in acrylverf.

 

Portretten zet Suzanne op met acrylaatkit en schelpenzand, zo ontstaat er een grove structuur als ondergrond. Daarna schildert ze meerdere lagen met dik medium en ontstaat er een gelaagdheid in kleur. Uiteindelijk wordt het met een twee componentenlak afgelakt en staat er een ‘beschermd’ portret

 

Suzanne maakt ook werk in opdracht, al vele personen hebben zich zelf laten vereeuwigen door haar. Hieronder bevinden zich ook een aantal bekende Nederlanders. Het werk dat Suzanne maakte voor Matthijs van Nieuwkerk is wellicht het meest bekende werk in opdracht. Dit gigantische schilderij kreeg Matthijs aangeboden tijdens het jubileum van De Wereld Draait Door.

Prijs voor werk in opdracht hangt af van de wensen van de opdrachtgever, formaat, materiaal, etc.

 

Voor meer informatie kunt u contact opnemen via het contact formulier of bellen naar:                                                                                                                                                     

 

Suzanne Postel

Singel 240

1016AB Amsterdam

0610628040

info@suzannepostel.nl

www.suzannepostel.nl

2016 Copyright Suzanne Postel

SUZANNE

POSTEL